Algemeen
Draadklaver is een echte kustplant. Dat is aan het Floron verspreidingskaartje goed te zien! Alleen in de Zuid- en Noordhollandse duinen zijn niet zoveel waarnemingen. Behalve het beheer zou het ook een gemis aan waarnemingen kunnen zijn. Draadklaver lijkt namelijk erg op Kleine klaver (Trifolium dubium). Er zijn natuurlijk verschillen o.a. kleur maar een goede flora biedt hier uitkomst. Draadklaver bloeit in Mei tot en met September.
In 1700 publiceerde de Franse botanicus Joseph Pitton de Tournefort (5 juni 1656 - 28 december 1708) al een 3-delige boekenserie Institutiones Rei Herbariae met daarin een prachtige afbeelding van de bloem (delen) van deze plant.

Er komen minstens 16 soorten Klaver (Trifolium) in het wild voor in Nederland:
- Aardbeiklaver (Trifolium fragiferum) - Algemeen
- Basterdklaver (Trifolium hybridum) - Algemeen
- Bochtige klaver (Trifolium medium) - Zeldzaam
- Draadklaver (Trifolium micranthum) - Zeldzaam
- Gedrongen klaver (Trifolium suffocatum) - Zeldzaam
- Gestreepte klaver (Trifolium striatum) - Zeldzaam
- Hazenpootje (Trifolium arvense) - Algemeen
- Inkarnaatklaver (Trifolium incarnatum) - Algemeen/Verwilderd/Adventief
- Liggende klaver (Trifolium campestre) - Algemeen
- Kleine klaver (Trifolium dubium) - Algemeen
- Onderaardse klaver (Trifolium subterraneum) - Zeldzaam
- Perzische klaver (Trifolium resupinatum) - Vrij algemeen/Verwilderd
- Rode klaver(Trifolium pratense) - Algemeen
- Ruwe klaver (Trifolium scabrum) - Zeer zeldzaam
- Vogelpootklaver (Trifolium ornithopodioides) - Zeer zeldzaam
- Witte Klaver (Trifolium repens) - Algemeen
Verklaring wetenschappelijke naam
Hoe komt een wetenschappelijke naam tot stand?
Een wetenschappelijke naam word niet zomaar gegeven. Iedereen (wetenschappers, floristen, liefhebbers etc.) moet tenslotte weten dat het over dezelfde plant gaat. Botanische nomenclatuur is de formele naamgeving van planten. Deze wordt geregeld door de International Code of Nomenclature for algae, fungi, and plants (ICN of ICNafp), een wetboek dat de wetenschappelijke namen van algen, schimmels en planten regelt.
Deze heet zo sinds het Internationaal Botanisch Congres in Melbourne in 2011, dat tot de naamswijziging besloot. Tot die tijd heette dit wetboek de International Code of Botanical Nomenclature (ICBN). In 1905 heeft het Internationaal Botanisch Congres van Wenen besloten om de publicatie van de eerste druk van Species plantarum te kiezen als het beginpunt van de moderne nomenclatuur voor planten. Dat betekent dat alle namen van vóór dit werk van Linnaeus niet meetellen, ook als die namen de vorm van een tweedelige naam hebben. Overige informatie staat op deze Wiki-pagina.
De officiële wetenschappelijke naam is Trifolium micranthum Viv.
Trifolium komt van Tri (Latijn) en betekent "drie", en Folium (Latijn) en betekent "blad". Driebladig dus, zoals bij elke klaversoort.
Micranthum is een samengesteld woord en komt uit het Oud Grieks. μικρός (mikrós) + ἄνθος (ánthos). Met Micros wordt "iets kleins" bedoeld. En Anthos betekent "bloem". Tezamen wordt natuurlijk de kleine bloemen van de plant bedoeld.
Meestal staat er achteraan de wetenschappelijke naam een afkorting. Dit is de afkorting van een wetenschapper/botanicus die deze plant deze plant heeft ontdekt/verzameld en tot details heeft beschreven. Soms staat er een tweede afkorting. Dan heeft een andere wetenschapper/botanist de plant nog beter beschreven en iets gewijzigd. De eerste naam komt dan tussen haakjes te staan. In dit geval is dit Viv.
Dit staat voor Domenico Viviani (29 juli 1772 - 15 februari 1840) was een Italiaanse botanicus en natuuronderzoeker. In 1803 werd hij benoemd tot hoogleraar botanie aan de Universiteit van Genua , waar hij de oprichting van de botanische tuin wordt toegeschreven. In 1804 benoemde Antonio José (Antonio José Cavanilles was een vooraanstaande Spaanse taxonomische botanicus van de 18e eeuw) Cavanilles het botanische geslacht Viviania (van de familie Vivianiaceae) , uit het zuiden van Zuid-Amerika) ter ere van hem. In 1824 beschreef hij Trifolium micranthum in de publicatie Florae Libycae.

Meer
Zie ook de Nederlandse verklaring
Bevruchting en verspreiding
Hoe bestuiven insecten bloemen?
Eerst een grappig detail. Carl Linnaeus beschreef in zijn publicatie Species Plantarum het plantenrijk verdeeld op basis van het aantal meeldraden stempels in de bloem. Deze publicatie kwam voor het eerst uit in 1753. Pas 20 jaar! later in 1793 beschreef Christian Konrad Sprengel de daadwerkelijke functie van deze meeldraden en het belang hiervan i.c.m. insecten.
De meeste planten worden door insecten bestoven. Maar niet elke plant is geschikt voor elk insect. Hier is over nagedacht! Vingerhoedskruid is bijv. geschikt voor grote bijen e.d. Maar een hommel past nooit in een smalle kelkbuis van bijv. Blauw glidkruid. Elke plant is gebouwd voor bepaalde insecten. Planten met een groot bloem oppervlak zoals bijv. een Klaproos of Madeliefje.
Ook geur is belangrijk voor bestuivers. Denk maar aan de geur van Welriekende nachtorchis. Deze geur lokt Nachtvlinders naar de bloem. Ook Poelruit heeft bijv. een aparte geur die dan weer een specifiek soort bestuiver aan trekt. Sommige planten vinden wij als mensen niet echt prettig ruiken, insecten denken daar anders over. Varkenskers is daar een goed voorbeeld van.
Ook de kleur van de plant is belangrijk. Want wat wij waarnemen ziet een insect anders. Het menselijk oog ziet een deel van het lichtspectrum (tussen de 400 en 750nm) niet wat een insecten-oog wel ziet (tussen de 315 en 400nm). Onderstaande afbeelding geeft dit goed weer.
Juist dit stukje is voor bestuivers erg belangrijk. Wat wij zien als een twee egaal gekleurde bloemen die niet zoveel in kleur van elkaar verschillen ziet een insect als twee totaal andere bloemen. De kleuren geel en wit komen bij circa 58% van de inheemse plantensoorten voor.
UV-licht laat soms precies zien waar die lekkere nectar zich in de bloem bevindt middels honingmerken. Dit zijn specifieke vormen in het midden van de bloem, met donkere lijnen, vlekjes op de kroonbladen. Deze vormen worden in dit deel van het lichtspectrum zichtbaar waar wij egaal gekleurde kroonblaadjes zien. Deze honingmerken zijn soms zichtbaar. Kijk maar naar de gele ringen van Vergeet mij nietjes-soorten of de gele vlek in het hart van een Maartsviooltje. Maar het honingmerk van een Zonnebloem wordt pas zichtbaar in UV-licht.
Het volgende verhaal qua Bevruchting & verspreiding geldt voor Draadklaver maar bijna elke andere soort in de familie van de Vlinderbloemigen (leguminoceae). Er zijn dan per soort verschillende soorten bestuivers maar het principe blijft het zelfde. De bloemen van Basterdklaver zijn tweeslachtig (hermafrodiet). maar of kruisbestuiving ook daadwerkelijk plaats vind is mij onbekend. De meeste bestuiving gaat via insecten.
De bloemen zijn hier voor speciaal ontworpen. Deze bloemen worden voornamelijk bezocht door insecten met een lange zuigbuis , zoals honingbijen ( Apis ), hommels ( Bombus ) en sommige vlinders (Lepidoptera). Deze insecten verzamelen nectar en stuifmeel. Wanneer de bezoekende insecten druk uitoefenen op het kroonblad en de vleugels, voornamelijk met hun kop, worden de stempel en de meeldraden uit de kiel gedrukt en tegen de onderkant van de kop van het insect gedrukt. Dit maakt bestuiving mogelijk. Wanneer de druk op het kroonblad wordt losgelaten, keren de stempel en de meeldraden terug naar hun oorspronkelijke positie in de kiel. De stamper is meestal langer dan de meeldraden en licht gebogen. De meeldraden barsten open, zelfs in de knop. Nectar wordt afgescheiden aan de basis van de bloembuis. Onderstaand plaatje laat de opbouw van de bloem goed zien

Vlinderbloemige bloem: 1 = vlag; 2 = zwaarden; 3 = kiel
Nog een verhaaltje van de Duitse Wikipagina; De meeste klaversoorten zijn allogaam, wat betekent dat bestuiving plaatsvindt door kruisbestuiving . De hoogste bevruchtingsgraad wordt bereikt met stuifmeel van een andere plant van dezelfde soort ( xenogamie ). Bij Rode klaver (Trifolium pratense) vindt de bevruchting plaats tussen 18 en 50 uur na de bestuiving, afhankelijk van de temperatuur. Een relatief hoge luchtvochtigheid van 93 tot 98% is essentieel voor een goede stuifmeelproductie. Sommige soorten zijn echter autogaam (zelfbestuivend). In deze gevallen is de kans op succesvolle bevruchting lager. Een paar soorten zijn zelfs cleistogaam , wat betekent dat de bloemen helemaal niet opengaan tijdens de bloei.
Namen in andere talen
- Frysk: Triedklaver
- English: Slender Trefoil
- Français: Trèfle à petites fleurs
- Deutsch: Armblütiger Klee
- Espanõl: Trébol
- Italiano: Trifoglio a fiore piccolo
- Svenska: Spädklöver
- Norsk: ?
- Dansk: Spæd Kløver
Verklaring Buitenlandse namen
De Engelse naam is Slender Trefoil, Slender hop clover. Slender betekent "fijn/dun/rank". Dit slaat op de stengels van dit plantje.Wat mij opviel is dat dit één van de vier planten is in Engeland met de naam Trefoil, de rest heet gewoon Clover. Dit betekent trouwens "driebladig", net als de wetenschappelijke naam. Een andere Engelse naam is Slender hop clover. Dit betekent "slanke hopklaver". Maar de Hopklaver (Medicago lupulina) is een heel andere soort! Heel verwarrend dus.
Voor de verspreiding van Draadklaver in Engeland zie deze kaart.
De Franse naam is Trèfle à petites fleurs. Dit betekent "klaver met de kleine bloemen. Dit plantje heeft echt kleine bloemen. Kleiner nog dan de.....Kleine klaver (Trifolium dubium).
De Duitse naam is Armblütiger Klee. Dit betekent letterlijk "armoedig bloeiende klaver. De bloemen van deze klaver zijn niet spectaculair groot.
Voor de verspreiding van Draadklaver in Duitsland zie deze kaart.
De Spaanse naam is trébol. Dit is de Spaanse benaming voor één klaver. Een wel heel algemene naam voor deze plant. Ik kon niks anders vinden terwijl er wel degelijk waarnemingen zijn in Spanje.
De Italiaanse naam is Trifoglio a fiore piccolo. Trifoglio is de Italiaanse benaming voor een klaver. A fiore piccolo is het zelfde als de Franse naam "met de kleine bloemen".
Er is niet één specifieke Italiaanse naam voor een plant, dit verschilt per regio. Er is een algemene volksnaam en ook nog een variatie of een volledige andere naam in een van de 17 provincies. Ik heb de meest voorkomende algemene naam gebruikt.
De Zweedse en Deense naam is min of meer gelijk, Spädklöver/Spæd Kløver. Dit betekent "smalle/dunne klaver", dat weer verwijst naar het iele karakter van het plantje.
De Noorse naam is Sveltkløver. Dit betekent "slanke klaver".
Ecologie & Verspreiding
Ecologie
Bodem
Zonnige, open plaatsen op vochtige, matig voedselrijke, kalkarme grond (zand, sterk uitgeloogde klei en stenige plaatsen).
Groeiplaats
Dijken, zeeduinen (duingrasland en lage duintjes), grasland (weiland, hooiland, laagblijvend grasland en intensief beheerde gazons), bermen, oorlogsbegraafplaatsen (Vlaanderen), glooiingen, karrensporen, braakliggende grond, waterkanten (langs veedrinkpoelen), duintjes aan de dijkvoet (langs het IJsselmeer) en rivierduinen langs de Maas.
Verspreiding
Nederland
Zeldzaam in de duinen, in Zeeland en langs de Friese kust en zeer zeldzaam in het rivierengebied.
Vlaanderen
Zeldzaam, maar plaatselijk vrij algemeen.
Wallonië
Vroeger op een paar plaatsen in het Brabants district.
Wereld
Rondom de Middellandse Zee en West-Europa. Noordelijk tot in Zuid-Noorwegen.
Bron: Wilde-planten.nl / Klaas Dijkstra - CC BY-NC-SA 3.0 NL
Verspreiding

FLORON Verspreidingsatlas vaatplanten